কোনো ৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে কেপচুল গিলিলে ই পোনপটীয়াকৈ তেজৰ সোঁতত প্ৰৱেশ কৰি প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে। বৰঞ্চ ই মানুহৰ শৰীৰৰ ভিতৰত এক যাদুকৰী ৰূপান্তৰৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব। এই প্ৰক্ৰিয়াৰ আটাইতকৈ জটিল পদক্ষেপটো হ’ল কেপচুলৰ খোলাটো ফাটি যোৱা, যিটো শব্দক পেছাগতভাৱে বিভাজন বুলি জনা যায়। গতিকে, পৰীক্ষাগাৰত থকা বিজ্ঞানীসকলে খালী কেপচুলৰ বিভাজনৰ সময় কেনেকৈ পৰীক্ষা কৰে? মূলতঃ ই মানুহৰ পেটৰ পৰিৱেশ অনুকৰণ কৰা এক নিখুঁত পৰীক্ষা।
প্ৰথম আৰু প্ৰধান কথাটো হ’ল পৰীক্ষাৰ মূল কথাটো চিমুলেচনত নিহিত হৈ আছে। শৰীৰৰ ভিতৰত কেপচুলে কেনেদৰে কাম কৰে তাৰ মূল্যায়ন কৰিবলৈ আমাক মানুহৰ শৰীৰৰ উষ্ণতা আৰু গেষ্ট্ৰাইটিছৰ পেৰিষ্টালটিক পৰিৱেশৰ অনুকৰণ কৰিব পৰা পেছাদাৰী সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন। এই ডিভাইচটোক সাধাৰণতে বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন বিভাজন পৰীক্ষক বুলি কোৱা হয়। ইয়াত মূলতঃ এটা স্বচ্ছ কাঁচৰ টোপোলা আৰু তৰল পদাৰ্থৰে ভৰা এটা বিকাৰ থাকে। বিকাৰত থকা তৰল পদাৰ্থ সাধাৰণতে প্ৰায় ৩৭ ডিগ্ৰীত ৰখা হয়, যিয়ে মানৱ শৰীৰৰ উষ্ণ উষ্ণতাক নিখুঁতভাৱে অনুকৰণ কৰে। এই তৰল পদাৰ্থটো সাধাৰণতে পানী, বা গেষ্ট্ৰিক ৰসৰ এচিডিটি অনুকৰণ কৰা বিশেষ দ্ৰৱ, যাৰ ফলত প্ৰকৃত পাচনৰ অৱস্থাৰ যিমান পাৰি ওচৰৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি হয়।
পৰীক্ষা প্ৰক্ৰিয়াটো পোনপটীয়া যদিও কঠোৰ নিখুঁততাৰ প্ৰয়োজন। কৰ্মচাৰীসকলে পৰীক্ষা কৰিবলৈ কেইবাটাও খালী কেপচুল ঝুৰিটোৰ কাঁচৰ নলীত ৰাখে, যিটো তাৰ পিছত উষ্ণতা-নিয়ন্ত্ৰিত তৰল পদাৰ্থত ডুবাই দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছত যন্ত্ৰটো সক্ৰিয় হয়, যাৰ ফলত টোপোলাটো তৰল পদাৰ্থৰ ভিতৰত ছন্দময়ভাৱে ওপৰলৈ আৰু তললৈ গতি কৰে। এই পাৰস্পৰিক গতিবিধিয়ে আচলতে মানুহৰ গেষ্ট্ৰাইটিছৰ পেৰিষ্টালচিছ আৰু ঔষধৰ ওপৰত ক্ৰিয়া কৰা শাৰীৰিক ঘৰ্ষণ আৰু চেপি ধৰাৰ অনুকৰণ কৰে। এই অবিৰত গতিৰ মাজত কেপচুলে ক্ৰমান্বয়ে পানী শোষণ কৰি কোমল হৈ পৰে আৰু শেষত ফাটি যায়, যাৰ ফলত ভিতৰৰ গুড়ি বা দানাবোৰ সিঁচৰতি হৈ পৰে।
তথা{0}}কথিত বিভাজন সময়ে কেপচুলে তৰল পদাৰ্থৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ পৰা ই সম্পূৰ্ণৰূপে ফাটি যোৱা বা এটা নিৰ্দিষ্ট জাল পৰ্দাৰ মাজেৰে পাৰ নোহোৱালৈকে সময়ক বুজায়। সাধাৰণ কঠিন কেপচুলৰ বাবে ফাৰ্মাকোপিয়াত সাধাৰণতে এই সময় ৩০ মিনিটতকৈ বেছি হ’ব নালাগে বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। যদি এই সময়সীমাৰ ভিতৰত কেপচুলটো জেদীভাৱে অক্ষত থাকে, বা যদি কোনো হাৰ্ড কোৰ উপস্থিত থাকে, তেন্তে ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে এই কেপচুলৰ গোটটোৰ সৈতে গুণগত মানৰ সমস্যা থাকিব পাৰে, যিয়ে মানৱ শৰীৰত ঔষধৰ শোষণৰ গতি আৰু চিকিৎসামূলক কাৰ্যকাৰিতাক সম্ভাৱনাময়ভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে।
যদিও এই পৰীক্ষাটো কেৱল ৱাচিং ইট ডিছলভৰ দৰে শুনা যাব পাৰে, তথাপিও ই ঔষধৰ গুণগত নিয়ন্ত্ৰণৰ এক অপৰিহাৰ্য চেকপইণ্ট। ই নিশ্চিত কৰে যে ৰোগীৰ ওচৰলৈ যোৱা প্ৰতিটো কেপচুল সময়মতে আৰু শৰীৰৰ ভিতৰত ফলপ্ৰসূভাৱে মুকলি কৰি নিৰাময়কাৰী ঔষধ মুক্ত কৰিব পাৰে। বিভাজনৰ সময়ৰ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে আমি কেপচুলৰ উৎপাদন আৰু ইয়াৰ ফলপ্ৰসূতাৰ মাজৰ জটিল প্ৰতিশ্ৰুতিক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ প্ৰযুক্তিগত উপায় ব্যৱহাৰ কৰো। খালী কেপচুলৰ বিষয়ে যদি কিবা প্ৰশ্ন আছে, Welcome to contact withকৰ্ণনাককেপছ.
