ড্ৰাগছৰ বাবে কাপোৰ হিচাপে খালী কেপচুলৰ মানদণ্ডই চূড়ান্ত ঔষধৰ সুৰক্ষা, কাৰ্যকাৰিতা আৰু স্থিৰতা প্ৰত্যক্ষভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰে। যদি এই আপাত দৃষ্টিত সৰল কেপচুলৰ খোলাবোৰৰ ঔষধেৰে ভৰোৱাৰ আগতে দোষ থাকে, তেন্তে ঔষধৰ মানদণ্ডৰ বাবে ই এক ডাঙৰ লুকাই থকা বিপদ হ’ব পাৰে। এই দোষবোৰ কেৱল উৎপাদনৰ সময়ত কৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ বিচ্যুতিৰ পৰাই নহয়, সংৰক্ষণ আৰু পৰিবহণৰ সময়ত পৰিৱেশ নিয়ন্ত্ৰণৰ অপৰ্যাপ্ততাৰ সৈতেও ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ইহঁতক ব্যাপকভাৱে তিনিটা প্ৰকাৰত শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি: ভৌতিক, ৰাসায়নিক আৰু জৈৱিক।

শাৰীৰিক দোষবোৰেই হৈছে আটাইতকৈ স্বজ্ঞাত আৰু সাধাৰণ ধৰণৰ। প্ৰথমটো হ’ল ভংগুৰতা বা ভংগুৰতা। এটা যোগ্যতাসম্পন্ন কেপচুল খোলাৰ মাজত মধ্যমীয়া স্থিতিস্থাপকতা আৰু কঠোৰতা থাকিব লাগে। এটা ভংগুৰ কেপচুল পৰিবহণ বা ভৰোৱা প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত ফাটি যোৱাৰ প্ৰৱণতা অতি বেছি, যাৰ ফলত ড্ৰাগছ লিকেজ আৰু ভুল ড’জিং হয়। ইয়াৰ পিছত হ’ল অসমান ডাঠতা বা বায়ুৰ বুদবুদ, যিয়ে কেপচুলৰ দ্ৰৱণৰ হাৰত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, যাৰ ফলত ঔষধটো শৰীৰত অতি দ্ৰুতভাৱে বা অতি লাহে লাহে মুক্ত হৈ পৰে, যাৰ ফলত ইয়াৰ চিকিৎসামূলক প্ৰভাৱত প্ৰভাৱ পৰে। তদুপৰি, মাত্ৰিক বিচ্যুতি এটা গুৰুতৰ উৎপাদন সমস্যা। যদি কেপ আৰু শৰীৰৰ মাত্ৰা সঠিকভাৱে মিলা নাথাকে, তেন্তে ইয়াৰ ফলত এটা দুৰ্বল ছিল হ’ব, যাৰ ফলত ইহঁতক সংৰক্ষণ কৰাৰ সময়ত সহজে পৃথক হ’ব আৰু ঔষধটো পৰিৱেশৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হ’ব, যাৰ ফলত অৱক্ষয়ৰ সৃষ্টি হ’ব। আঁচোৰ, দাগ, বা ৰং সলনি হোৱাৰ দৰে পৃষ্ঠৰ অসম্পূৰ্ণতা কেৱল নান্দনিক বিষয় নহয়; উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত অশুদ্ধ সামগ্ৰী বা দূষণৰ লক্ষণো হ’ব পাৰে।
ৰাসায়নিক বিসংগতি অধিক কূটনৈতিক যদিও বহুত বেছি বিপজ্জনক। বিষয়টোৰ মূলটো জেলেটিনৰ গুণগত মানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। যদি কম কেঁচামাল, যেনে নন-ঔষধযুক্ত-গ্ৰেড জেলেটিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বা উৎপাদনৰ সময়ত ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থ প্ৰৱৰ্তন কৰা হয়, তেন্তে কেপচুলৰ খোলাত অত্যধিক মাত্ৰাত গধুৰ ধাতু (ক্ৰমিয়ামৰ দৰে), অৱশিষ্ট টাইটানিয়াম ডাই অক্সাইড, বা ক্ষতিকাৰক জৈৱিক দ্রাৱক থাকিব পাৰে। এই ৰাসায়নিক পদাৰ্থবোৰ সময়ৰ লগে লগে মানুহৰ শৰীৰত জমা হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত যকৃত আৰু বৃক্কৰ দৰে অংগসমূহৰ সম্ভাৱ্য ক্ষতি হয়। কেইবাবছৰ আগতে দেশখনক স্তম্ভিত কৰা বিষাক্ত কেপচুলৰ কাণ্ডটো আছিল ঔদ্যোগিক জেলেটিন ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰত্যক্ষ ফল, যাৰ ফলত গধুৰ ধাতুৰ ক্ৰ’মিয়ামৰ অত্যধিক মাত্ৰাৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু জনস্বাস্থ্যৰ প্ৰতি এক বৃহৎ ভাবুকিৰ সৃষ্টি হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও যদি কেপচুল খোলাৰ পি এইচ মান মানলৈকে নহয়, তেন্তে ই কিছুমান ক্ষাৰকীয় বা এচিডিক ঔষধৰ সৈতে বিক্ৰিয়া কৰি ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থৰ অৱক্ষয় বা উৎপন্ন হ’ব পাৰে।
জৈৱিক দোষে প্ৰধানকৈ মাইক্ৰ’বায়’লজিকেল দূষণক বুজায়। প্ৰটিন আৰু আৰ্দ্ৰতা সমৃদ্ধ, খালী কেপচুল মাইক্ৰ’বায়’লজিকেল বৃদ্ধিৰ বাবে আদৰ্শ মধ্যম। যদি উৎপাদন পৰিৱেশৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা অমান্য হয় বা সংৰক্ষণ পৰিৱেশ অতি আৰ্দ্ৰ হয়, তেন্তে কেপচুলৰ খোলাবোৰ সহজেই বেক্টেৰিয়া, ছাই, আনকি ৰোগ সৃষ্টিকাৰী অণুজীৱৰ দ্বাৰা দূষিত হৈ পৰিব পাৰে। অণুজীৱৰ দ্বাৰা দূষিত খালী কেপচুলবোৰে কেৱল ঔষধটো নষ্ট কৰাই নহয়, সম্ভাৱনাময়ভাৱে ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত অন্ত্ৰৰ সংক্ৰমণ বা এলাৰ্জিজনিত প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰে, কিন্তু ইহঁতৰ বিপাকীয় উপজাত (মাইকোটক্সিনৰ দৰে)ও অতি কাৰ্চিনোজেনিক। গতিকে খালী কেপচুলত কঠোৰ মাইক্ৰ’বায়’লজিকেল লিমিট টেষ্ট চলোৱাটো গুণগত নিয়ন্ত্ৰণৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ।
সামৰণিত ক’ব পাৰি যে খালী কেপচুলৰ দোষবোৰ দুৰ্বল ৰূপৰ সৰল বিষয় হোৱাৰ পৰা বহু দূৰত। শাৰীৰিক অখণ্ডতা আৰু ৰাসায়নিক বিশুদ্ধতাৰ পৰা জৈৱিক সুৰক্ষালৈকে, এই যিকোনো এটা ক্ষেত্ৰত যিকোনো তদাৰকীয়ে লুকাই থকা সুৰক্ষাৰ বিপদ ৰোপণ কৰিব পাৰে। ফলস্বৰূপে, ঔষধ কোম্পানীসমূহে খালী কেপচুল যোগানকাৰী নিৰ্বাচন কৰাৰ সময়ত কঠোৰ অডিট আৰু পৰীক্ষা কৰিব লাগিব, আনহাতে নিয়ন্ত্ৰণকাৰী সংস্থাসমূহে নিৰন্তৰভাৱে তত্বাৱধান শক্তিশালী কৰিব লাগিব যাতে কাপোৰৰ এই সৰু তৰপটোৱে সঁচাকৈয়ে ৰোগীৰ স্বাস্থ্য সুৰক্ষিত কৰা কঠিন বাধা হিচাপে কাম কৰে, লুকাই থকা বিপদৰ সম্ভাৱ্য সময় বোমা নহয়, নহয়। যদি খালী কেপচুলৰ বিষয়ে আন কোনো প্ৰশ্ন আছে, তেন্তে Kornnaccaps ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ স্বাগতম।
